Borstvoeding of fles? Hoe ga ik ermee om…

Nota: volgens de WHO is borstvoeding (BV) dé beste voeding voor baby’s en wordt aangeraden om toch zeker de eerste 6 maanden exclusief BV te geven. Ik wil hierbij toch een kleine kanttekening maken: 1) ik ga akkoord dat BV misschien qua samenstelling de beste voeding is (antilichamen oa) MAAR dat het daarom niet dé beste voeding is. De beste voeding is voeding die goed functioneert binnen het gezin. Als je er zelf onderdoor gaat omdat je niet meer slaapt, of dat je baby niet voldoende bijkomt, dan kan overschakelen op een flesje (al dan niet in combi met BV) dé beste voeding zijn. Een baby heeft meer nodig dan enkel een borst, liefde en affectie zijn hét belangrijkste (weetwel: happy mom = happy kid), 2) Leg de maatschappelijke druk aub niet zo hoog. Tegenwoordig moet je BV geven en indien niet moet je je bijna gaan verantwoorden waarom je KV geeft, terwijl ik van mening ben dat iedereen voor zichzelf beslist wat het beste werkt. 

Mijn ervaring met BV bij mijn eerste kindje

Anderhalf jaar geleden beviel ik van ons 1ste dochtertje. Ik had me zeer goed voorbereid op de bevalling maar nul komma nul voorbereiding qua BV. “Haja, dat zal wel vanzelf gaan” dacht ik toen. Ons dochtertje hapte echter niet aan waardoor ze na anderhalve dag nog NIKS gedronken had. Ik ben toen uit blinde paniek met flesvoeding begonnen, uit schrik dat ons kleintje ging uitdrogen. Ze kreeg de eerste dagen wel wat met de hand gekolfde colostrum, maar zodra het in haar mondje ging, braakte ze het terug uit. Exit borstvoedingsverhaal dus. Een grote teleurstelling in mijn mama-zijn.

Tweede keer, goeie keer?

Drie weken geleden beviel ik van ons 2e dochtertje. Deze keer had ik mij heel goed voorbereid: ik volgde een borstvoedingsles bij een lactatiekundige. Ik kocht enkele goede boeken over borstvoeding: “Borstvoeding – compleet handboek voor ouders” van La Leche League en “Borstvoeding doe je zo” van Debby Mendelsohn. De druk die ik mij oplegde was daarmee al niet min. Het moest en zou lukken!

De start ging echter niet van een leien dakje. Ik had gelezen dat je op vraag moest voeden en dus aanleggen – aanleggen – aanleggen. Clusteren noemen ze dat. Het gevolg was dat ik bijna non-stop met een kind aan de borst hing. Want ik zou maar eens haar hongersignalen moeten missen. Dit resulteerde in pijnlijke tepelkloven vanaf de eerste dag. Ik heb echt waar, tenenkrullend van de pijn, doorgezet. Toen ik thuiskwam van het ziekenhuis, kreeg ik gelukkig een goeie tip van de vroedvrouw: Multimam zalf en kompressen. En ons dochtertje van de borst halen als ze niet productief meer zoog én toch zeker niet langer dan een uur laten aanliggen. En ja, na anderhalve week waren de kloven zo goed als genezen.

Eénmaal thuis: het vervolg

Ons dochtertje blijkt echter véél te willen aanliggen. Ze wil om het anderhalf uur drinken. Het zelfregulerend systeem van de borstvoeding, blijkt. Ik heb de afgelopen weken telkens geslapen in blokjes van 1, maximum 2u aan een stuk. Gemiddeld 4u per nacht. Geloof me, dat is moordend. En “slapen als de baby slaapt” is inderdaad het meest onnozele advies dat ik kreeg (net zoals Kathleen het beschreef). Zeker omdat hier nog een peutertje van 20 maand rondloopt dat ook de nodige aandacht verdient.

Donkere gedachten

Dus begon de moraal diep te zakken. Ik werd een zombie-versie van mezelf, ik begon het voeden hartsgrondig te haten -puur door de vermoeidheid- en dat had effect op het gevoel dat ik naar mijn dochter had. Het feit dat ik en enkel ik insta om mijn dochter in leven te houden, dreef de druk de hoogte in. En het feit dat ik het gevoel kreeg een slechte mama te zijn als ik mijn dochter de borstvoeding onthield. Door die stress en de pijnlijke kloven, kwam mijn melkproductie niet vlot op gang en was mijn dochter nooit verzadigd na het voeden. Dus gaven we 1 à 2x daags kunstvoeding (KV) bij. Byebye exclusieve BV! Ik ben uiteindelijk ook op aanraden van de vroedvrouw beginnen kolven om mijn productie op te drijven én zo kan mijn man af en toe een flesje gekolfde melk geven ipv KV.

De balans na 3 weken

Onze dochter krijgt nog steeds borstvoeding. Maar niet exclusief. Het was een compromis sluiten of de handdoek in de ring smijten. Omdat voor mij heel dat borstvoedingsgedoe een donkergrijze waas over de eerste weken “mama zijn” heeft gesmeten, kan ik er niet van genieten. Ik voelde me zo leeg, weende voor het minste en kreeg soms echt donkere gedachten. Ik ben nog steeds keihard in twijfel wat ik nu verder moet doen. Sommige dagen zou ik liefst volledig stoppen. Andere dagen vind ik dat zo egoïstisch van mezelf omdat ik dan mijn dochtertje “de beste voeding” (dixit WHO) ontzeg…

Momenteel kolf ik meer (gaat snel tussendoor), en geef ik op die manier toch moedermelk, maar dan in een flesje. Mijn man kan al eens overnemen waardoor ik eens langer dan 1u aan een stuk kan slapen (ik hoef geen 5u aan één stuk te slapen hoor, met 3u ben ik al content ;-)). En ik had sinds vandaag voor het eerst een onbevangen en verliefd mamagevoel voor mijn dochter. Ik kan al een beetje genieten als dat klein prutske gewoon tegen me aan ligt, zonder dat ze daarom aan mijn borst moet hangen. Ik ben ook heel blij en dankbaar dat ik er met mijn vroedvrouw over heb kunnen praten en dat ze mijn spreekwoordelijke stok achter de deur is, voor moest het mentaal terug bergaf gaan. Het komt heel ons gezin ten goede als ik relaxter en blijer loop. Maar evident vond ik deze keuze zeker niet. Ik hoop hiermee enkele mama’s -bij wie het ook niet van den leien dakje liep en die daarom ook hun eigen ding hebben gedaan- een hart onder de riem te steken. Want dat verdient elke zorgzame mama tenslotte toch? 🙂

Liefs x

 

Advertenties

4 gedachtes over “Borstvoeding of fles? Hoe ga ik ermee om…

  1. Ik heb alle 3 onze kinderen bv gegeven. Bij Oudste was dat zoeken, als jonge mama. 6 maanden heb ik dat niet volgehouden, als je moet gaan werken is dat maatschappelijk moeilijk (nog zo’n pijnpunt). Kolven vond ik hatelijk, voelde me net een koe.
    De druk, vooral moreel, die op jonge mama’s gelegd wordt is schandalig, ik schreef er een hele tijd geleden een kritische blog over. Alsof je een slechte moeder bent als je geen bv geeft.
    Doen waar je je goed bij voelt is de boodschap!

    Like

    • Bedankt voor je reactie! Doet plezier om lezen dat er nog mama’s zo over denken 😊. Ik moet soms inderdaad gewoon meer op mijn gevoel afgaan i.p.v. aan de “perfecte norm” te willen voldoen… het maakt je uiteindelijk veel gelukkiger van je eigen ding te doen en daar 100% achter te staan, onafhankelijk van andere meningen…

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s